محفوظ

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 202/1-عکسی آغاز: الحمدلله الذی جعل فی السماء بروجا و النجوم لنهتدی ... و بعد، می گوید بنده مفتقر به کرم کریم، ابن مخدوم مرحوم محمد شفیع، محمد سلیم عرف ترک غوری؛ انجام: و طعامی که بعد از پختن مدت دو پاس یا شبانه روزی گذشته بود نخورد، تا از علت و زحمت به فضل رب و رحمت رب العزت مصون و مأمون ماند به فضله و کرمه. و هو ارحم و اکرم و لطفه اشمل و اعم و ذکره اجمل و اتم ... نسخه اصل: گنج بخش، ش 745 (گنج 184/1)؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 11 و 12؛ 40گ (1-40) [عکسی ف: 2-245]