محرر الأحکام الالهية في شرح اللمعة الدمشقية

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 17117 آغاز: و ينجس الماء بجميع اصنافه و اقسامه بالتغير بالنجاسة في احد اوصافه الثلثة؛ انجام: و يأتى الى بعضها الايماء في الكتب الآتيه بحول الله سبحانه و قوته و فضله و كرمه و توفيقه انه ذو من كريم و فضل عظيم و له الحمد اولاً و آخراً و ظاهراً و باطناً. از «وينجس الماء بالتغير بالنجاسة» شروع و به «تطهر العين و الفم و الانف» از متن و به «العصير فانه مطهر لما يبقى في المغسول» از شرح ختم گردیده و مصدر است به تقریظ استادش صاحب «ضوابط الاصول» سید ابراهیم بن محمد باقر موسوی در 8 ربیع الثانی 1261 که در ضمن، درجه اجتهاد او را نیز مسلم دانسته است؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: نیمه دوم قرن 13؛ واقف: شیخ محمد رحیم، 21 رمضان 1293؛ جلد: تیماج مذهب، 258گ، 20-23سطر، اندازه: 21/3×15/5سم [ف: 20-424]