محبوب القلوب

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4889 و 4122-ف خط: نسخ و نستعلیق، کا: عماد الدین لاهیجی، محمود، تا: 1093-1095 ق؛ مجدول، با سرلوح، محشی با نشان «منه» و «منه رحمه الله تعالی، منه غفرله، منه غفرالله تعالی سیأته»، یادداشت میرزا محمد علی خان بن میرزا کاظم بن حاجی ابوالقاسم بن حاجی صادق بن حاجی مهدی لاهیجانی مورخ روز یلدا اول ذیقعده 1290 و او چهارمین حاکم لاهیجان از خاندان خود بوده و در سی و چهار سالگی حکومت او در آنجا و در پنجاه و چهارسالگی عمرش این یادداشت را نوشته، در بیست سالگی او و پس از مرگ پدرش حکومت آنجا را باو داده بودند، در این یادداشت سودمند که نکاتی تاریخی و جغرافیایی دارد آمده که قاضی عمادالدین محمود برادر مؤلف به فرمایش میرزا سیدی وزیر حاکم و خان کیایی لاهیجان نوشتن نسخه را آغاز کرده و همه متن و حواشی را تا میانه سرگذشت امام جعفر صادق به خط نسخ و نستعلیق نوشته و در گذشت سپس ملا برخودار دانشمند لاهیجانی و «محرر شرعیات مجالس عقود و مبایعات» حواشی را به پایان رساند و شیخ جعفر پسر مؤلف باز به دستور میرزا سیدی فهرست کتاب را به خط ثلث نوشته است؛ مهر: «افوض امرى الى الله اسدالله 1093»؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: مقوا، 564گ، 23سطر (12×24)، اندازه: 20×35سم [ف: 14-3938] و [فیلمها ف: 3-18]