محافل المؤمنین

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 6587 آغاز: برابر؛ انجام: سید صدالدین همدانی. خط: شکسته نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: اوایل‌قرن13؛ پشت برگ اول نسخه ما فرزند مؤلف به خط نسخ درشت و زیبا چنین نوشته: «کتاب محافل المؤمنین من مؤلفات ابى طاب الله ثراه و جعل الجنة مثواه استكتبته لنفسی و انا المذنب العاصى فضل الله بن محمد شفیع الحسینی، مهرالراجی فضل الله الحسینی» ولی به نظر نمی‌رسد که این نسخه به خط وی باشد، چه فضل الله حسینی مزبور از فضلای عهد خود بوده و این نسخه که به خط شکسته نستعلیق پخته و صافی نوشته شده مشحون از اغلاط املایی است، از قیل: «ذوالاحترام» و «الساكن با القزوین» و «بالفعل» و «سه هزار اراده توپ» و «ما توجهات» به جای «مالو جهات» و «میاشیر سعادت به جای «مناشیر سعادت» و «غاری» به جای قاری و ماننداینها؛ واقف نسخه، حاج محمد تقی شهابی ناظم دفتر در پشت کتاب ترجمه مؤلف و فرزندان وی را چنین بقلم آورده‌است: «بسم الله تعالی، اسم منصف چنانچه در صفحه ششم در ذکر شده محمد شفیع ابن بهاءالدین محمد الحسيني العاملي الشيخ الاسلام الساكن بالقزوين، و آن مرحوم دارای پسری بوده بنام فضل الله که در پشت کتاب نوشته و امضا و مهر نموده، و مرحوم فضل الله الحسینی دو پسر داشته است، یکی جد آقایان شیخ الاسلامی‌های قزوین است، و یکی مرحوم میرزا محمدحسین ابن ! فضل الله الحسینی عضدالملک که چندین سال متوالی و غیر متوالی به تولیت آستان قدس فائز بوده و آثار خوب از جمله طومار مشهور عضد الملکی را از خود بیادگار گذاشته و در اغلب کتیبه‌های آستان قدس و مسجد گوهرشاد اسم آن مرحوم بتجلیل برده شده. و در سال 1304 قمری مرحوم میرزا محمد علی صدرالممالک مشهور بصدر قزوینی پسر آنمرحوم مأمور تولیت آستانقدس شده و دو سه سال شاغل این شغل جلیل بوده و در حفظ منافع آستان قدس کوشش کرده، و مجدداً در سال 1311 که آستان قدس کسر بودجه آورده آنمرحوم را برای تسویه و تنقیح جمع و خرج آستانه فرستاده اند، و تا سال 1314 در خدمت مزبور باقی بوده و در حین رفتن مبلغی وجه نقد فاضل درآمد آستانه را تحویل صندوق داده، در سال 1324 پسر ارشد آنمرحوم میرزا شفیع خان صدرالممالک (خداوند اخلاق) بتولیت آستانه آمده تا سال 1329 باین شغل جلیل فائز بوده، این خانواده همواره دارای مشاغل مهم از صدر دیوانخانه، سفارت روسیه، شیخ الاسلامی قزوین، تولیت استانه و غیره و غیره بوده و کتب مهمی هم مرحوم میرزا محمد شفیع الحسینی شیخ الاسلام تألیف کرده است. [خود وی درین نسخه فقط از شعشه ذوالفقار نام می‌برد که «مشتمل بر غزوات حیدر کرار و امام ابرار نظماً ونثراًبنام نامی آن بزرگوار مرقوم گردیده» رک: دیباچه کتاب] و این نسخه حاضر که مسمی به محافل المؤمنین و در زمان مرحوم کریمخان زند نوشته شده یکی از آنهاست که بطبع نرسیده، چون بمفاد: العبد و ما فی یده کان لمولاه ! هر چه دارم ازین آستان فیض نشان است، این نسخه را که بالنسبه کتاب نفیسی است برای استفادهبه کتابخانه آستانقدس تقدیم نمودم که عموم بهره مند شوند و بنده شرمنده را بدعای خیر یاد فرمایند و انالبعد ! محمد تقی ابن ! ابوالقاسم الناظم الشهابی، 10 مرداد 1323»، این نسخه ناتمام است معلوم نیست مصنف تمام نکرده است یا کاتب موفق به استکتاب نشده؛ واقف: حاج محمد تقی شهابی؛ کاغذ: نوعی ترمه، جلد: پارچه‌ای، 84گ، 21سطر (21/5×14)، اندازه: 21×31سم [ف: 7-164]