مجموعات

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2881/1 آغاز: برابر؛ انجام: هو البرهان لا غیر لان الغرض المعتد به من الاقیسه هی العقاید الحقه الثابته و هی لایحصل الابد ولیکن هذا آخر الرساله و هو آخر ما شرحناء منها آخذا من شروحها و سایر الکتب المنطقیه لافی مواضع عدیده و لذلک سمیناه بالمجموعات هذا ما سود ناه عند قرائة بعض الطلبه هذه الرساله علینا و نرجو من الله ان یوفقنا لاخراجه الى البیاض ... و انا الحقیر الفقیر نورالدین محمد بن المشهور بسار و فقیه الشر و انی و هو ابن مولانا السيد فع الله العمری الحلوى غفرالله لهم اجمعین و قدتم التأليف. فی اول يوم الاثنين الثالث عشر من شهر جمادی الاولى سنة اثنين و خسمین و الف. خط: نسخ تحریری، کاتب = مؤلف، تا: 1052ق؛ نسخه حاضر نسخه اصل است و مؤلف در پایان رساله آرزو کرده که روزی برای بازنویس کردن آن توفیق یابد، دارای خط‌خوردگی‌ها، محشی از خود مؤلف، در یکی از این حواشی از شرح «مولانا حسن خلخالی» بر تفسیر بیضاوی یاد کرده؛ کاغذ: ترکی، جلد: تیماج، 38ص (1-38)، 14سطر، اندازه: 12×15سم [ف: 10-250]