مجمل اللغة

4. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 15434 آغاز: الامرحم و حم ای بدو حممت حمه ای قصدت قصده؛ انجام: و كذلك الشرهت و اسلهم تغيرلونه و السرهفة. فقط بیست و شش ورق (8ورق از اواخر «حم» ازباب الحاء و ما بعدها من «المضاعف و المطابق» و 8ورق از «الرف» از کتاب الراء تا ابتدای «باب الراء و الطاء و ما يثلثهما» و ده ورق از باب السين؛ خط: نسخ کهن، بی‌کا، تا: قرن 5 و اوایل قرن 6؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ پس از آن سه قصیده است بی عنوان و هرسه بدون تسمیه قائلین آنها به زبان عربی در پنج ورق و این سه قصیده فی الواقع قصاید اخیر از مجموعه اشعاری است که اصلاً مرتب برحروف تهجی بوده و تفصیل آنها از قرار زیر است: قصیده اول در مدح خواجه نظام الملک طوسی (متوفی 485) و تهنیت عید فطر مشتمل بر 36بیت (صدر قصیده موجودنیست): «و ان اخذ الراح ارتيا حالشربها ××نهى نزوات السكر عنه نهاه / كان الذي يسقيه روق عقله ×× و افرغه فی كاسه فسقاه الخ»، قصیده دوم درمدح ابوعلی حسن بن وهب کاتب معروف و برادر سلیمان بن وهب وزیر معتز و مهتدی عباسی از ابوتمام شاعر فحل عرب به این مطلع: «ایا ویل الشجى من الخلی ×× و بالی الربع من احدى بلی»، (این قصیده را بافحص بلیغ در دیوان مطبوع در بیروت ندیدیم ولی درنسخ خطی موجود دراین کتابخانه مثلاً نسخ شماره 4340 مورخ 1009 و 4575 مورخ 1286 و 4574 مورخ 1018 و نسخ دیگر وجود دارد)، قصیده سوم در 18بیت در تهنیت ابوالسرایا (نصربن حمدان بن حمدون) از مشاهیر امرای بنی حمدان به مطلع زیر: «غدا تبدی مدا معنا الخفايا ××اذارمت لطيتها المطايا»؛ واقف: ابن خاتون، 1067؛ 26گ، 16سطر، اندازه: 18/5×22/7سم [ف: 13-197]