الاربعون حدیثاً

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 686 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ درشت، کا: علی بن علی سپاهانی، تا: دهه سوم صفر 995ق؛ حاشیه‌های «منه» و با نشانه‌های دیگر مانند «عب» (عبدالصمد) در کنار صفحه‌ها و میان سطرها به نستعلیق هست و شیخ بهائی با خط تعلیق خویش در اصفهان و به تاریخ 9 ربیع الاول 995 گواهی داد که برادر و روشنی چشم کمال الدین ابوتراب عبدالصمد عاملی این اربعین را سراسر نزدم خوانده و می‌تواند آن را روایت کند و به همان طریق روایت که من دارم همه کتاب‌های حدیث را می‌تواند روایت کند (گ 243پ- 244ر)، پیداست که بهائی شانزده روز پس از نگارش این اجازه را نوشته و گویا بهائی هر چه می‌نوشت نویسنده نسخه ما آن را در این نسخه می‌آورده و اندکی پس از نگارش بهائی او این نسخه را آماده ساخت، در کنار بسیاری از صفحه‌ها بلاغ‌هایی است به خط بهائی بدین‌گونه: «بلغ سماعا ایده الله تعالى» یا «بلغ قرائة ایده الله تعالی»، حاشیه‌های «منه» نیز به خط بهائی است و دیگر حاشیه‌ها به خط برادرش عبدالصمد است که در بسیاری جاها نشانه «عب» دارد و در جایی دارد: «سمعته منه مدظله» (گ 153)، در گ 245ر ابوالحسن ذهاقی تاریخ زاده شدن خود را که در روز یک‌شنبه 26 محرم 1166 بوده به خط خود نوشته است و نیز تاریخ جمعه 24 جمادی الاول 1009 در اینجا دیده می‌شود و نیز دارد که گاهی که به سوی گیلان می‌رفته‌ایم در آب گرم قزوین بر سر آن چشمه در تاریخ یکم ذیحجه سال 1006 سروده شده و بر دیوار همان آب گرم نوشته شد، سپس شعرهایی است درباره همان آب گرم، حسین بن عبدالصمد حارثی در 25 جمادی الاول سال 1072 در هرات در رویه برگ پیش از برگ یکم نسخه نوشته که همه این حاشیه‌ها به خط پدرم است جز کمی از آنها که به خط عم من است و پدرم این نسخه را در همان سال نگارش بر عمم خوانده است و من پسر برادر نگارنده کتاب (شیخ بهائی) هستم. در گ 1ر دارد: «نظر فیه اقل العباد حیدر الحسینی»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج زرد تازه، 15سطر (7×12/5)، اندازه: 13×18سم [ف: 5 - 1066]