مجمع البيان فى تفسير القرآن

287. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10184 آغاز: بسمله کهیعص، ذکر رحمة ربک عبده ذکریا اذ نادی ربه نداء خفياً قال رب انى وهن العظم منی و اشتعل شیباً و لم اکن بدعائک رب شقياً؛ انجام: و اعتصاماً بعروتك الوثقى و اغتناماً لشفاعة نبیک صلواتک علیه و آله یوم الزلفی انک ولی الانعام ذوالجلال و الاکرام حسبنا الله و نعم الوکیل و صلى الله علی نبینا و آله اجمعین. از سوره مریم تا آخر سوره الناس؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مجدول؛ اهدایی: ناصر کاتوزیان؛ واقف: ملا محمد جعفر مجتهد طهرانی؛ کاغذ: سپاهانی ، جلد: تیماج مذهب، 311گ، 33سطر (14×24)، اندازه: 25×38سم [ف: 19-223]