شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/27036
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- علی بن علی فقیه فرزلی شامی عاملی
- تاریخ کتابت:
- جمعه 4 ذیحجه 982ق (982 هـ.ق)
- محل کتابت:
- طوس
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 33 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله. الحمدلله رب العالمین ... و بعد حمدالله علی جمیع النعم و الصلوة علی نبیه محمد افضل العرب و العجم و آله مصابیح الظلم ... نقول لما کثرت عنایة العلماء السالفین بجمع اربعین حدیثا من الاحادیث النبویة و الاخبار الامامیة بما اشتهر فی النقل الصحیح عنه بالفاظ مختلفة بهذاالعدد المخصوص فمنها ما رواه شیخنا الشهید ره ... فاردت ایراد احادیث اربعین من فضائل اهل البیت مخرجة من الکتب المعتمدة کالامالی لابن بابویه و الشیخ الطوسی و الکلینی و التهذیب و احببت ان اجعلها تحفة للدولة ... العلویة الشاهیة الصفویه الموسویة ... و قد وجد فی الاخبار ما یدل علی وجوب الدعا و الاطاعة لهذه الدولة الناطقة اللامعة. »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و ایدنا فی الارتقاء الى مدارج الیقین بحق نبینا محمد و ائمتنا المعصومین صلوات الله علیهم اجمعین یا رب العالمین و یا خیر الناصرین تم فی 23 محرم 982. »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
از 72ر تا 99پ مناجات خبر است
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
از روی نسخه مؤلف آن که «ملا عبدالله الششتری» می‌نامد نوشته است و شاید همان باشد که تهرانی دیده و در ذریعه از آن یاد کرده است
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 2 • صفحه 889 • ردیف 1
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
1. تهران؛ حقوق؛ شماره نسخه: 50/2 – د
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: علی بن علی فقیه فرزلی شامی عاملی، تا: جمعه 4 ذیحجه 982ق، جا: طوس؛ از روی نسخه مؤلف آن که «ملا عبدالله الششتری» می‌نامد نوشته است و شاید همان باشد که تهرانی دیده و در ذریعه از آن یاد کرده است؛ از 72ر تا 99پ مناجات و خبر است؛ 33گ (38پ-71پ) [ف: 240]