مجمع البيان فى تفسير القرآن

13. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13244 آغاز: و جعل الظلمات و النور يعنى الليل و النهار ،عن السدى و جماعة من المفسرين، و قيل الجنة و النار عن قتادة و انما قدم ذكر الظلمات، لانه خلق الظلمة؛ انجام: يستثنى اصحاب الفرائض و العصبية من بداية و ذلك خلاف الظاهر، ان الله بكل شيء عليم، ظاهر المعنى و اكثر هذه السورة في قصدة بدر. جزء چهارم تفسیر و مشتمل بر تفسیر سوره انعام، اعراف و انفال می‌باشد؛ خط: نسخ، کا: ابراهیم بن علی بن حسن طبرسی (یکی از نوادگان مؤلف)، تا: 731ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی؛ این نسخه در کتابخانه اخوان موسوی زنجانی میرزائی بوده؛ مهر: «بالله حسن ظنی 1039»(بیضوی)؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج، 252گ، 19سطر (12×17)، اندازه: 16×24سم [ف: 33-462]