مجالس العشاق

24. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: 579ت آغاز: نخواهم که به بینی که چسان ×× بوی جگر سوخته می‌آید از آن. آنچه از پریشانی حال خود باز نمودم و به اظهار آن زبان می‌گشودم عنوان طومار بلای نور دیده من داند که از محنت و مشقت و ابتلای من و آنچه در تحت عنوان اندراج یافته و در ضمن آن اندماج پذیرفته ... گر شرح دل سوخته تو کنم؛ انجام: در سماع دل چو فتح الباب شد ×× از دعای شیخ آتش آب شد / گشت از دود درون شیخ و شاب ×× همچو باران آب در چشم سحاب. گریه میکرد ابر و میخند دید گشت خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول؛ جلد: مقوایی، 466ص، 15سطر(6×16)، اندازه: 13×25سم [رشت و همدان: ف: -1162]