المجالس السنية

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12013/1 آغاز: بوده مردی اندر عرب وی را کعب گفتندی جوان مرد بود اندر قبیله وی آب نبود شبانگاه سنگی اندر آب نهاده بوده بنشان سنگی چندانک آن بودی آب به هر کس همی دادی یکی وی خوردی یک شب آب قسمت همی کرد مردی مرادی اندر وی نگریست وی غلام را گفت اعطی اخاک المرادی تنبیه است همچنین همی بود جان بداد؛ انجام: فلما سمع ذلك صالح منهم تحير فنزل جبرئيل عليه السلام و قال الله يقرئك السلام و يقول لك لماذا تحيرت فانی علمت فی علم غیبى ان هذا القوم يطلبون منك هذه الآيه فخلقت فی هذه الصخرة ناقة على ما وصفوا قبل ان خلقهم باربعين الف سنة. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ در نسخه آمده: «اخبارنا به الحاکم ابو عبدالله محمد بن عبدالله الحافظ»، «صاحب الکتاب القسم الفضل بن محب»؛ جلد: مقوا، 303ص (1-303)، 17سطر، اندازه: 12×19سم [ف: 35-29]