مجالس

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 16260 آغاز: ... و يسئلونک عن ذوالقرنين قل سأتلو ا عليكم منه ذكراً انا مكنا له في الارض ... في الكافي في قوله سبباً عن القمى عن اميرالمومنين اى دليلاً؛ انجام: فوالله ما قربنى زوجى منذ كذا و كذا فانه قد ترهب و لبس المسوخ و زهد فی الدنیا فلما دخل رسول الله اخبرته عايشه بذلك ... خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: حدودقرن14؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ محشی با نشان «محمد الحسینی»، در برگ آغازین آمده که نسخه دیگری از روی این نسخه استنساخ شده، در آغاز نسخه برگی در ترجمه مؤلف به قلم حسین بن محمدتقی عندلیب زاده به سال 1375ق که گزیده آن چنین است: مؤلف از سادات قائم مقامی است که بیشتر تحصیلات خود را در شهر اراک نزد مرحوم آیت الله حاج آقا محسن عراقی و مرحوم آیت الله العظمی شیخ عبدالکریم حائری گذرانده و برای درک فلسفه و عرفان به عراق و بعضی نقاط ایران سفر نموده است و در سال 1332ق در همدان ساکن شد و در آنجا به تبلیغ و ارشاد مؤمنین مشغول گردید و در همان شهر درگذشت و در قبرستان غربی به خاک سپرده شد، مؤلف شرحی نیز بر زیارت جامعه کبیره نگاشته است؛ جلد: چرم، 272گ، 18-20 سطر(11/5×18/5)، اندازه: 18/5×24سم [ف: 41-302]