مجالس

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8891/3 آغاز: بسمله. قوله تعالی و اشرقت الارض بنور ربها ووضع الکتاب یا ربنا هون علینا شدائد. اشغلنا بک عمن سواک ... دو چراغ بود بر روی تو باز گرفته فرشی بسیط گستردند؛ انجام: چون به خاک دفت کردند او به آن گورستان در آمد و فریاد می‌زد. شعر: ارادو لیخفوا قبرها عن محبها ×× و طیب تراب القبر علی القبر. رفتیم شب به خیر باد. و الحمد و الله (کذا) رب العالمین و الصلوة علی رسوله محمد و آله اجمعین، تم مجلس من مجالس شیخ الاسلام قطب الانام سیف الملة و الدین الباخرزی تعمد (کذا، تغمد) الله برضوانه و السلام خط: نستعلیق و شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: میشن، 8ص (353-346)، 15-17سطر (9×16)، اندازه: 14×22/4سم [ف: 29/1-247]