المجالس

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13796 آغاز: قوله تبارک و تعالی و هزی الیک بجذع النخلة تساقط علیک رطبا جنیا قال الاستاد الامام ابو حنیفه عبدالوهاب بن محمد رحمه الله هذه الاية فی سورة مریم و هی مکیة و هی ثمان و تسعون آیه و من اول السوره الى ههنی اربع و عشرون آیه و فی الخبر؛ انجام: و قریء كفاً ای مثلا و هذه السوره رد على المشرکین و خاصه علی الدورانیه من المجوس فانهم يقولون یزدان و آهرمن اثنان بدوران الکبیر فکانا من بطن واحد فشق آهر من بطن امه و خرج قبله لیغلبه فالان یزدان فی حربه و اذا غلبه تخلص الملک لنا كذب اعداء الله و لعنهم تعالى فی الدارین ... و الحمدلله الذى جعلنا من المؤمنین الموحدین و شرفنا باتباع نبیه محمد ... جزء دوم، از سوره مریم تا آخر کتاب، تذکر: در فهرست با عنوان «تفسیر ...» و با مؤلف ناشناس آمده است و فهرست‌نگار انتساب آن را به ابوزرعه واهی می‌داند؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: اواخر قرن7؛ واقف: فاضلخان؛ جلد: تیماج عنابی، 283گ، 23سطر، اندازه: 17×23سم [ف: 11 - 559]