مثنوی معنوی

12. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1252/9-7/152 آغاز: من مثنوی انبیا ناصح تر و خوش لهجه تر ×× کی بود که کوفت ومشان درحجر / زانکه سنگ وکوه درکار آمدند ×× می‌نشد بدبخت بگشاده بنده؛ انجام: هالک آمد پیش وجهش هست ونیست ×× هستی اندر نیستی خود طرفه ای است / اندر این محضر خردها شد زدست ×× چون قلم آنجا رسید وسر شکست اشعار گزیده از مثنوی معنوی مولوی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، 15گ، 15سطر، اندازه: 13/5×21سم [ف: 1-373]