مثنوی معنوی

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 920 آخرین بیت آن این است: «سیف و خنجر چون علی ریحان اوست ×× نرگس و نسرین عدو جان اوست» و این بیت در ثلث سوم مجلد پنجم (ص 504 سطر 11 چاپ 207 تهران است که از روی نسخه مرحوم جلوه نگارش یافته است) می‌باشد، از انتخاب‌کننده اثری نیافتیم و از منتخب معلوم می‌شود که مردی درویش صفت و باذوق عرفان بوده و این خلاصه تقریباً ده یک اصل مثنوی است، برای نشاندادن طرز انتخاب این چند بیت را از 42 نسخه با تصحیح برخی از اغلاط آن نقل می‌کنم: «مثنوی ما دکان وحدت است ×× هر چه غیر واحد است اینجا بت است / فقر و فخری نر گزافست و مجاز ×× که هزاران عز پنهانست و ناز / کار درویشی و رأی فهم تست ×× سوی درویشان مینگر سست سست / زانکه درویشان و رأی ملک و مال ×× روزئی دارند رزق از ذوالجلال / آن چنان کز فقر می‌ترسند خلق ×× زیر آب شور رفته تا بحلق»؛ خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: وسط؛ با سرلوح، مجدول؛ کاغذ: بخارائی، جلد: تیماج، 83گ، 15سطر، اندازه: 14/5×23/5سم [ف: 3-163]