مثنوی معنوی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 72-طباطبائی گزیده‌ای است از مثنوی با «نی نامه» در آغاز که مدایح حضرت رسول و خلفای راشدین و مباحثی را تحت عناوین زیر گرد آورده و به مناسبت در برخی ابواب، حکایاتی از مثنوی گنجانده شده است. طهارة، صلوة، حج، علم، صدق، عشق، اخلاص، توبه، زهد، فقر، جهد، مراقبت، تقوی، ذکر، استغفار، خلوت، فکر، خوف، رجاء، حلم و صبر، شکر، وفا، توکل، قضاء، تسلیم، قرب، انس، مکاشفه، وحدت، فنا، صحبت، طلب، صفة الولیا، باب الی الشیخ، صوفی، فی المحقق و المقلد، فی الکشف، فی آفة اللسان، فی ترک الدنیا، مذمة النفاق، فی الحرص، فی القناعة، فی مذمة الطمع، حسد، خدمت، عدل، فی حسن الخلق، سخا، تواضع، تکبر و تعجب، فی الرحمة و الشفقه، فی العجز، دعاء، حواس، فی مذمة البدن، فی مذمة النفس، فی آفة الشهوات، فی آفة العقل، فی الروح، موت الفجار، موت الابرار؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ دارای کتیبه‌های مرصع و مذهب، مجدول؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مذهب، 111ص، 12سطر، اندازه: 16×25سم [ف: 24-73]