مثنوی معنوی

295. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5097-25/187 آغاز: حق هزاران صنعت وفن ساختست ×× تا که مادر بر تو مهر انداخته است / پس حق حقبا سبق مادر بود ×× هر که آنحق را نداند خر بود؛ انجام: شمع بود آن مسجد وپروانه او ×× خویشتن انداخت آن پروانه خو / سوخت پرش را ولیکن ساختش ×× بس مبارک آمد آن انداختش بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج، 223گ، 9سطر، اندازه: 8×11سم [ف: 6-3512]