مثنوی معنوی

51. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 951/2 آغاز: آمدنشان از عدم باشد ولی ×× زانچه من گفتم ز فهم سنگ و چوب؛ انجام: در دل من این سخن زان میمنه است ×× زانکه از دل جانب دل روزن است هر شش دفتر؛ خط: نستعلیق پخته، بی‌کا، تا: 17 ذیحجه838ق؛ افتادگی: آغاز؛ سپس «دیوان عطار»، «ولد نامه»، «مختار نامه»، «منطق الطیر» [ف: 2-221]