متنزه الابصار

قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2960/1 آغاز: ما احسن مطلع المقال ×× قد زین باسم ذوالجلالقدیری که ضمایر اولی البلاغه اصداف دررا سالیب منظومات ساختن نوجی از؛ انجام: چوتاج مهرتو دیدم که برسر خود ×× در آن ولاسرمن آرزوی پای تو کرد / کنون زدا من گل می گشاید این معنی ×× از آن بهار گلستان خویش جای تو کرد خط: نستعلیق کهن، کا: علی دامغان، تا: دوشنبه 20 شعبان 822ق؛ مجدول؛ جلد: تیماج، 70گ، 14و15سطر، اندازه: 11×15سم [ف مخ: 4-1682]