نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- تاریخ کتابت:
- 1291ق (1291 هـ.ق)
- محل کتابت:
- تبریز (آستانه مقبره جناب حاجی محمد جعفر خوی)
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 173 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق، شکسته
- تعداد برگ و سطر:
- 3 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 12/8×21/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • میشن مذهب
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 27 • صفحه 886 • ردیف 173
متن فنخا:
173. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8919/39
در بیان سر نفس رحمان از حضرت مستعان علی، در بیان ختمیت و قصیده عبدالباقی افندی که جناب مرحوم سید شرح گفته؛ خط: نستعلیق و شکسته، کا: محمود بن جلال الدین محمد نصیر قلندرشاه خویی، تا: 1291ق، جا: تبریز (آستانه مقبره جناب حاجی محمد جعفر خوی)؛ جلد: میشن مذهب، 3گ (271پ-273پ)، اندازه: 12/8×21/5سم [ف: 29/1-335]