الاذکار

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 440/2 کر آغاز: فإذا فرغ من الأکل بالنیة التی تقدمت و بالوصف الذی ذکر و داعی الادب کما ذکرنا ینام قیلولة عونا علی قیام اللیل فإذا استیقظ و قام و توضأ و صلى رکعتین؛ انجام: إذا قرب الصبح يدعوا تليق بأصحاب المحبة و أرباب الهمم العالية فإن ذلك وقت خاص فيستجاب فيه الدعوات فيدعوا بما يلهمه الله تعالى بمقتضى مقامه دستورالعمل‌های طریقتی و صوفیانه شامل اذکار و صلوات ایام و لیالی و ساعات است که به جهت افتادگی از آغاز شناسایی مؤلف آن ممکن نگردید، این احتمال وجود دارد که از تألیفات تقی الدین محمد بن پیرعلی بالکسیری برگوی مشهور به «برگلی» و «بیرکلی» (د. 981هـ) بوده باشد. مؤلف در برخی فقرات از استاد خویش با عنوان «کذا أفاد شیخنا قدس الله سره» یاد می‌نماید. برای بررسی بیشتر پژوهشگران، شایسته است متن دو اثر مرتبط با موضوع این رساله از برگوی، به نام‌های 1. شرح الاسماء الحسنی در موضوع ادعیه و اذکار، 2. رسالة فی وظائف الیوم و اللیلة (در صورت دسترسی) مورد مطالعه تطبیقی قرار گیرد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: فرنگی نخودی نازک، 1گ (8ر)، 32 سطر، اندازه: 12/5×18/5سم [ف: 40/2 - 153]