متعه

2. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 869ض آغاز: و قال رسول الله (ص) كل مومن و مومنه ان لايخرج من الدنيا حتى تمتع فى عمره و لومرة واحدة ... ترجمه این حدیث که نقل کرده شد آن است؛ انجام: (که در حقیقت دنباله عقد اول است): و چون با یکدیگر سخن کنند چنان باشد که ذکر و تسبیح می گفته باشند و چون رساله‌ای است دارای دو عقد و یک خاتمه: عقد اول در بیان فضیلت و ثواب متعه، عقد دوم در میان آداب و ارکان متعه (رکن اول: صیغه، دوم: متعاقدان، سوم: مهر، چهارم مدت)، خاتمه در احکام، در رکن اول الفاظ صیغه عقد به فارسی ترجمه شده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ این نسخه به گونه‌ای نامرتب نوشته شده عقد دوم پیش از عقد اول است خاتمه نانوشته و به جای آن دو صفحه سفید است و در آغاز خطبه و دیباچه ندارد؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 8گ (25پ-32ر)، اندازه: 12×21/5سم [نشریه: 13-261]