ادویه مفرده و مرکبه

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 6972 آغاز: در ذکر بعضی از ادویه مفرده و بعضی از مرکبه که اضافه بدان ادویه مفرده می‌شوند به فارسی و به ترتیب حروف تهجی اجر ضماد آن با آبغوره جهت شرا و منع ظهور آن و با سرگین گاو جهت آورام بلغمی؛ انجام: با مومیائی و سریشم ماهی ضماد نمایند بعد از آنکه از روغن کنجد چرب کرده باشد. بیاضی است که در آن به بیان داروهای گیاهی به ترتیب حروف الفبا و خواص هر یک و کیفیت ترکیب آنها پرداخته است، سپس مختصری در طریقه اصلاح و احراق و غسل ادویه و مجملی از اوزانی که در کتاب های طبی آمده آورده است و پس از آن به طریقه ساختن برخی از قرص‌ها و شربت‌ها و مرهم‌ها و معجون‌ها و جوارشات اشاره کرده است. شاید نسخه حاضر برگرفته از مباحث مختلف تحفه حکیم مومن باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: یک‌شنبه 9 ذیقعده 1283ق، به خواهش آقا میرزا نصرالله؛ سطرها چلیپا و راسته، در برگ‌های پایانی متفرقاتی به خطی غیر خط اصل در پزشکی آمده است؛ تملک: وزیری الهی به سال 1302ق؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج دورو، رو قرمز بدون مقوا، عطف و دور و اندرون تیماج قهوه‌ای، 128گ، 12 سطر، اندازه: 10/5×17سم [ف: 20 - 376]