مبدأ و معاد و نفس

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 618 آغاز: بسمله، حمد افزون از حد حضرت احدی را سزد که معشر بشر را به راهنمایی گوهر یکتای عقل و بخشایندگی جوهر گرانبهای نفس به خلعت فضیلت واحد کرمنا بنی آدم مکرر داشت؛ انجام: که محفوظ است از خطا در علم باحکام شرع انور و در عمل هم عصمنی الله و جمیع المسلمین من مهلکات و شرفنا بتلقی المنجیات بمحمد و آله اولی الکرامات الباهرات. تمت الرساله. خط: نستعلیق ریز، کاتب = مؤلف، تا: 1296ق، جا: تهران؛ جلد: تیماج، 81گ، 12 سطر (7×11)، اندازه: 14×20/5سم [ف: 2-127]