الادویة المرکبة

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 5095/2 آغاز: بسمله نسخ الادویة المرکبة التی تعمل علیها فی خزانة البیمارستان العضدی ... صفة قرص الطباشیر بالترنجبین النافع من الحمى و العطش و الاغتفال؛ انجام: و یجلس فیه المریض نافع ان شاءالله تعالى تم الکتاب مشتمل بر ادویه مرکبه است که در خزانه بیمارستان عضدی [یا عضدیه که آن را عضدالدوله دیلمی در سنه 371 در بغداد (در سمت غربی جسر) بنا نهاد و در آن اطبائی نظیر ابوالخیر الجرائحی و ابویعقوب اهوازی و نظیف القس الرومی و ابواسحق ابراهیم بن بکوس العشاری و ابوالحسن سعید بن هبة الله بن الحسین مؤلف کتاب المغنی فی الطب و مقاله فی خلق الانسان (مذکور در حرف میم در این کتاب) و ابوالحسن بن کشکرایا و امین الدولة بن التلمیذ و فیلسوف معروف ابوالفرج عبدالله بن الطیب از معاصرین ابن سینا که همگی از پزشکان فاضل و حاذق روزگار خود بودند به طبابت اشتغال داشتند، و در مقابل همین محل بود که جسد این بقیه وزیر معزالدوله را به تفصیلی که در ابن خلکان مرقوم است به حکم عضدالدوله بر دار کردند و ناگفته نماند که این بنا از قرار تقریر احمد بن ابی الخیر در یک موضع از شیرازنامه در زمان تألیف آن یعنی در قرن هشتم هجری هنوز معمور بود بدان عمل می‌نموده‌اند و آن مشتمل است بر سیزده «باب»: 1. الاقراص، 2. السفوفات، 3. اللفوفات، 4. الضمادات، 5. الحقن، 6. الحبوب، 7. المعاجین، 8. الاطلية، 9. الاشربة، 10. الاكحال، 11. الشیافات، 12. الادوية اليابسة، 13. المواهم؛ خط: نسخ، کا: نورالله بن عبدالکریم بن محمد، تا: 959ق، جا: دارابجرد؛ کاغذ: نباتی، جلد: تیماج قهوه‌ای با جداول ضربی، 27گ، 19-24 سطر، اندازه: 11×20سم [ف: 19 - 244]