مباحث الالفاظ

5. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6231-30/111 آغاز: اما بعد فان علم الاصول متحتم التحصیل على الكفایة على الناس اذهو من جملة مقدمات علم الفقه الذی واجب كذلك؛ انجام: واما الامة المرحومة فلم یثبت بل هو فی محل الشك تم الكلام فی مسئلة الاستصحاب بعون الله الملك الوهاب تم بالخیر والصواب. کتابی است‌دراصول فقه شامل مباحث الفاظ وبحث استصحاب واز دوعبارتی که دراول وآخر نسخه موجود است چنین برمی‌آید که تقریرات درس مؤلف است که توسط شاگردش نگارش یافته و به درخواست مؤلف این نسخه برای مؤلف در رجب 1274ق توسط شاگرد نوشته شده است. مؤلف همانطور که در اول کتابش آورده مباحث اصولی را برطبق روش پدرش که استاد وی بوده مطرح می‌نماید. بخش مباحث الفاظ که مفصل است شامل 4 «باب» و یک «خاتمه» وهر با ب مشتمل برچند «مقصد» است، این بخش از آخر ناتمام مانده است، بخش استصحاب نیز مفصل است و از اول تا آخر بحث راشامل است، مؤلف درآخر کتاب اشاره دارد براینکه کتاب دیگری در«حجیة المظنة» تألیف کرده است و ازعبارت شاگردش دراول و آخر کتاب معلوم می‌شود که مؤلف ازسلسله جلیله سادات است، درکتاب الذریعه به یک مورد برخورد نمودیم که مؤلفی از سادات بوده ودارای کتاب «حجیة المظنة» باشد و پدر وی نیز از علماء بوده وخود وی نیز در1274ق زنده باشد و آن مؤلف سیدهاشم بن سید علی صاحب البرهان بن سید رضا بن سید بحرالعلوم نجفی طباطبائی (- 1284 ق) است (الذریعه 279/6)که ممکن است این کتاب تألیف وی باشد، خطبه تحریر نشده؛ خط: نسخ، کا: شاگرد مؤلف، تا: رجب1274ق؛ مصحح، محشی به امضاء «منه عفى عنه»؛ جلد: تیماج مذهب، 261گ، 22سطر، اندازه: 17×22سم [ف: 6-3491]