المباحثات

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1370/1ط آغاز: بسمله. ما معنى العقل بالقوه قال الشيء الذى يدرك منا المعقولات قد بان انه مجرد من الماده؛ انجام: هذا يمتنع ان يزول وجوده و هو الذى ليس فيه التركيب المذكور تمت الرسالة الفصوليه. گویا بخشی از کتاب المباحثات مؤلف باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ در صفحه عنوان دو یادداشت است که یکی از آن این رساله را با احتمال تعلیقاتی بر شفا و از غیاث الدین منصور دانسته و یادداشت دیگر رساله‌ای از رسایل بو علی سینا می‌داند و در پایان نسخه کاتب از آن با الرسالة الفصوليه یاد کرده است، در فهرست با عنوان «الرسالة الفصولية» آمده است؛ جلد: تیماج، 49ص (1-49)، 20سطر، اندازه: 13×19سم [ف: 24/3-93]