المباحثات

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1149/48 آغاز: بسمله. الحمد لوليه و الصلوة على نبيه. القدر هو وجود العلل و الاسباب و انسياقها على ترتيبها و نظامها حتى ينتهى الى المعلولات و المسببات؛ انجام: و الاقوى وجوداً هو الجوهر لانه و جد من جهته بوسائط اقل و الاضعف وجوداً هو العرض لانه بالعكس (من هذا) (تمت). در آن قضا و قدر شناسانده شده است و بندی است از مباحثات؛ خط: تعلیق، بی‌کا، تا: با تاریخ 962ق؛ تملک: مصطفی بن عبدالله در 962، خلیفه سلطاندر 1041، محمد طاهر پزشک تفرشی در 1135، محمد ابراهیم قزوینی در 2 ذیقعده 1245؛ 1ص (316ر)، 31سطر، اندازه: 13×23سم [ف: 6-2421]