ماجرای رخصت شرب مدام در عروسی عباس میرزا

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8821/3 آغاز: ساقی به نور باده افروز جام ما ×× مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما باز در دل از نشاط صهبای فکرتم سروری و در سر از نشاء باده محبتم شوری است ایاغ خواطر از می معانی لبریز؛ انجام: هلال و شفق باده و جام او ×× برآید ز دور فلک کام او / هما را به سر باد ظلش مدام ×× برین ختم کردم سخن و السلام خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: میشن مذهب، 12ص (17-28)، 17سطر (9/2×15)، اندازه: 14/6×22سم [ف: 29/1-47]