ماتمکده

28. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2563-14/13 آغاز: بسمله. ستایش سزای کیهان خدائی است که هر ذره بر کمال صنعش خورشیدی است ساطع وهر حرف بر راستی سخنش برهانی است قاطع. هر بقعه شاهد زیبائی جمالش؛ انجام: خدایا پذیرای این بندگی ×× که رحم تو افزون کند اندکی / مکن رنج من ضایع ای کردگار ×× بحق بزرگان دارالقرار خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ جلد: تیماج، 373گ، 19سطر، اندازه: 21×30سم [ف: 6-3489]