مائة کلمة امام علی (ع)

20. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2016/6-ف آغاز: بسمله. ابتدا میکنم بنام خدا ×× که سخن را بدوست آرایش / پادشاهی است بهر آمرزش ×× مهربان و بلطف و بخشایش؛ قال علیه السلام: گفت شیر خدا علی ولی ×× هادی خلق مقتدای انام / آنکه او را زحضرت بیچون ×× میرسد دم بدم درود و سلام؛ لوکشف الغطاء ما ازددت یقینا: حال خلد و حجیم دانستم ×× بیقین آنچنانکه می‌باشـد / که حجاب از میانه بردارند ×× آن یقین ذره یی نیفزاید؛ انجام: قلب الاحمق وراء لسانه: مرد احمق که سخن گفتن دل خود تابع زبان دارد / هر چه دارد بگوید و آنکه ×× دل بران قول گفته بگمارد نسخه اصل: آغاز و انجام چند نسخه از کتابخانه های یوگسلاوی. به نظم فارسی؛ بی‌کا، بی‌تا [فیلمها ف: 1-635]