لیلی و مجنون

6. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2334/1 آغاز: بنام خداوند فرد و کریم ×× که لطفش عمیم است وذاتش قدیم / کریمی که چون خوان احسان کشید ×× نکرد از کرم بنده را نا امید؛ انجام: درزیر سرش بجای بالشت ×× بنهاد غریب ناتوان خشت / نه همدم وهمرهش ببالین ×× جز کوزه شکسته سفالین مثنوی مفصلی درباره حوادث وجریاناتی است که برزندگی لیلی ومجنون گذشته است، مؤلف منظومه شناخته نشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: تیماج، 65گ، 13سطر، اندازه: 16×21سم [ف مخ: 4-1674]