لیلی و مجنون

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2542 آغاز: آراسته بود صحن گلشن ×× گلها همه چون چراغ روشن / دیدند که از گل انجمن بود ×× چیدند گلی که در چمن بود / چون قاسمی از برای حاجات ×× آییم بکعبه مناجات / زان پرتو نور عالم افروز ×× شد شام سیاه قاسم روز؛ انجام: این نامه بسان وحی منزل ×× شد ناسخ نسخه‌های اول / چون یافت تمامی این معما ×× کاسمیست نموده بی مسمی / تاریخ وی از ره معانی ×× نظم از لیست گر بدانی (1038) / عقد گهرم که گشت حاصل ×× باشد دو هزار و پانصد و چل / این نامه دلکش نکو نام ×× در عرض سه ماه یافت اتمام / هر چند که این نه در شماریست ×× بر من ز زمانه یادگاریست / باشد که کند خجسته راهی ×× بر قاسمی حزین دعائی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در ص 158 نسخه ما آمده: «طبعم که باهتمام خامه ×× آراست جهان ز شاهنامه / وانگاه بطالع همایون ×× راندم سخنی ز حال مجنون»؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، 83گ، 12سطر (9/5×14/5)، اندازه: 13/5×20سم [ف: 9-1337]