لوایح

157. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1920 آغاز: بسمله.حمد الا له هو بالمجد حقيق×× در بحر نوالش همه ذرات غريق / تا کرده ز محض فضل توفيق رفيق××نسپرده طريق شکر او هيچ فريق. پاکا یگانه که کثرت ثنویت صفت و موصوف را کرد سراپرده عزت وحدتش راه نیست و قوت رویت محجوبو مکشوف را در امتناع ادراک هویتش دغدغه اشتباه نی و حبذا فرزانه که مفهوم کلمه اوتيت جوامع الكلم در بیان کمال جامعیتش کلامیست جامع؛ انجام: می بین رخ جانفراش مهما امکن ×× توحید حق ای خلاصه مخترعات / باشد بسخن یافتن از ممتنعات ×× رو نفی وجود کن که در نسخه تست خط: نستعلیق عالی، کا: محمد حسین رئیس الکتاب، تا: ربیع الثانی1296ق؛ جهت سلطان مظفر الدین میرزای قاجار حکمران و فرمانفرمای مملکت آذربایجان؛ مجدول، یک کتیبه مذهب؛ جلد: میشن مذهب، 210ص، 9سطر، اندازه: 20/5×31سم [ف: 7-630]