لوامع صاحبقرانی

37. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3120 آغاز: و حال آنکه وجود و بقای من با اوست و توکل برو میکنم در جمیع امور و پناه می‌بریم بخداوندی که شنوا و داناست از شر شیطان رانده درگاه الهی پس بدرستی که هرگاه این کلمات را بگوئی شیطان را کشته و یا میکشی او را و زجر میکنی او را و از خود دور میکنی و روی عن عمر بن يزيد انه قال شكوت الى ابي عبدالله (ع)؛ انجام: تمام شد ربع اول از کتاب من لایحضره الفقیه تصنیف محمد بن بابویه قمی منزه سازد حق سبحانه و تعالی روح او را و در عقب این جلد است جلد دویم که اولش ابواب زکوتست و این قانون مصنفین است که ترتیب مجلد ها معلوم بود و الله اعلم. كتبه المذنب عبدالرضا بن محمد هاشم الحسینی غفر ذنوبها آمین بتاریخ سلخ محرم الحرام سنه سبعين بعد الف. بقیه کتاب الصلوة است تا پایان کتاب؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: عبدالرضا بن محمد هاشم حسینی، تا: 1070ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ مهر: محمد بن محمد شفیع؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 19سطر، قطع: خشتی [ف: 10-688]