لغت

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8649 آغاز: بدانکه عرب به جیم و پا و گاف و ژا مثل چه و پا کردن و کژ تنطق ننمایند الا نادراً و فارسیان به صاد و ضاد و طاء و ثاء و حاء و عین و قاف تکلم کنند مگر بطریق ندرت ... آغاز کلمات: آرا آرایش و آراینده و به معنی دوم با فاعل مشتمل شود چون سخن آرا و بزم آرا، آسا بمعنی مانند و آسایش و آساینده و امرا از آسایش و در این معنی با باء استعمال کنند؛ انجام: ضمادوار و بر جراحت مالیدن و خرقه ای که بر سر چوب کرده گذارند فصل فی الراء المهمله ضرریان ضرر گزند و جای تنگ ضریر نابینا و لاغر ... در آغاز فصولی در کلیات مباحث لغت‌شناسی و سپس لغات به ترتیب پایان حروف کلمات در ضمن ابواب و فصولی با شواهدی شعری از سعدی و منصور شیرازی خاقانی و ظهیر و انوری و کمال اسماعیل و کاتبی و حافظ؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ مهر: «سعید مرید محمد اسدخان» (دایره)، «عبدالعظیم مرید اسدخان» (دایره)، «سرافراز گردید از لطف حق شاه سلطان غازی خان محمد» (دایره)، «اسدالله خان» (بیضوی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 80گ، 21سطر، اندازه: 12/5×21سم [ف: 28-184]