لغت

12. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12165/3 آغاز: بسمله، اما بعد از ثناء واجب بی همتا و صلواة برافضل انبیا و رسل وعترت طاهره او بعضی لغاتی که درمحاورات و مکالمات و مکاتبات درکار بود انتخاب نموده شد؛ انجام: اما چون این مختصر گنجایش بیان مسایل و اختلافات آن نداشت لهذا متوجه بیان نشد. لغت عربی به فارسی مختصری است مشتمل برچندین «باب» و یک «خاتمه» (دربیان اصطلاحات و الفاظ علم کلام و اصول) به ترتیب حروف هجا که «بعضی از آن لغتها مصادرند و بعضی مفاعیل» و مصدراست به نام امان الله خانزمان فرزند مهابت خان که ظاهراً یکی از امرای محلی هندوستان بوده؛ خط: نستعلیق، کا: محمد کاظم، تا: ربیع الاول1081ق؛ جلد: تیماج، 20سطر، اندازه: 12×24/2سم [ف: 13-199]