لغت

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16986 آغاز: ... در صف نعال که محل سیاست است بر یکپای بایستانند و گوش او بدست او گیرانند؛ انجام: نهر: بفتح جوی و فراخی و روشن و بالتحریک ... در این کتاب که مؤلف آن شناخته نشد واژه‌ها و اصطلاحات و کنایات فارسی و عربی به فارسی معنی شده و برخی اعلام مثل بشر حافی و بوبکر ربابی در آن معرفی گردیده است، اگرچه این نسخه از اول و آخر افتادگی دارد اما به دلیل شامل بودن برخی معانی برای کلمات که در سایر فرهنگها نیامده حائز اهمیت است، در ضمن تمام کلمات مدخل با شنگرف نوشته شده و معنی آنها با مرکب مشکی در ادامه آمده است، همچنین فارسی یا عربی بودن کلمات مدخل با دو حرف «ف» و «ع» در بالای آنها مشخص گردیده است، در ذکر معانی لغات به اسامی برخی کتب منبع برمی‌خوریم، از جمله در معنی واژه توحید به نام کتاب‌های عوارف و نفحات اشاره شده است. هم چنین در مواردی اشاره به شواهد شعری شده است، مثلا در ذکر معنی واژه «تند» مؤلف به بیتی از جمال الدین حسین انجو مؤلف فرهنگ جهانگیری استناد نموده است، وی بنای کار خود را بر اختصار نهاده و کمتر واژه‌ای است که بیش از یکی دو سطر در موردش توضیح ارائه شده باشد، بخش بندی: ترتیب واژه ها ابتثی آغازین و در هر حرف به ترتیب حرف پایانی فصل بندی شده است؛ خط: نستعلیق شکسته تحریری، بی‌کا، تا: احتمالاً قرن 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح؛ جلد: چرم، 306ص، 17 سطر (8×18)، اندازه: 15×25سم [ف: 17/4-107]