شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/261668
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- بیتاریخ
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- شکسته، تعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 122 برگ • 21 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 12×24سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« اول و حدوث علم ثانی لازم آید و هر دو در حق تعالی محال است »
انجام نسخه
« چه کمال ذات فاعل بذاته چیزی است و کمال ذات فاعل بحسب فعل.
[در فهرست فیلمهای دانشگاه تهران دانش پژوه این نسخه را «لطائف غیبی و عواطف لاریبی» نظام الدین احمد بن زین العابدین عاملی دانسته است. رک: فیلمها 145/2]. گفتاریکه در کلام و به فارسی است و در کنار رویه برگ نخستین و پشت برگهای 131 و 132 نسخه ما از آن فیلسوف داماد استرآبادی دانسته شده و آغاز و انجام هم در آن نیست و از نیمه مطلب دوم میقات دوم آغاز و از دانائی خداوند در آن گفتگو میشود، مطلبهای سوم تا هشتم در صفتهای دیگر خدا است و میقات سوم در صفتهای سلبی سپس «لطیفه افعالیه» میآید و در آن کردارهای خدا یاد میگردد رکن سوم درباره پیامبری میباشد و نبوت عام و خاص در آن روشن میگردد و شبهههایی که درباره عصمت پیامبر کردهاند پاسخ داده میشود و در اثبات پیامبری محمد (ص) آیتهای تورات و انجیل (دو عهد) گواه آورده شده است. در پایان با عنوان «لطیفه برهانیه فی اصول اعتقادیه» که آنهم خودداری چند لطیفه دیگر است از مبحثهای کلی درباره اصول عقاید گفتگو میگردد، تنها لطیفه یکم آن (پنج اصل دین) در نسخه ما هست، این گفتار تا اندازهای روان نوشته شده و مانند نوشتههای داماد دشوار نیست، در بسیاری از جاها آیتها و خبرها آمده و خیلی از آیتهای قرآن در آن تفسیر شده و یاد میشود از فارابی و ابن سینا و اشراقیان و امام رازی و زمخشری و شیخ طبرسی و بیضاوی و خواجه طوسی و شارحان قدیم و جدید تجرید و از انشاء الدوائر محیی الدین، نگارنده از خود در چند جا به نام «ابن کمینه» یاد میکند، در جائی که از شبهه از این کمونه خرده میگیرد از حواشی و تعالیق خود بر شرح تجرید نام میبرد، باز یاد میکند از «معلم قوانین حکمت یمانی و مقنن فلسفه ایمانی ادام الله تعالی و قرن بالمیامن ایامه و لیالیه» گرچه اینگفتار ریخت نگارشهای فارسی دیگر داماد را ندارد ولی عنوانهای بابها مانند عنوانهای نوشتههای دیگر اوست »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
در جدول لاجوردی با عنوانهای شنگرف در گ 101ر مبحث معاد آمده میان دو برگ 200 101 افتاده دارد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 27 • صفحه 343 • ردیف 1
فهرستنگار مأخذ چاپی:
• 1290 – 1375 هـ.ش
محمدتقی دانش پژوه
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست میکرو فیلمهای کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران - 3
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 300
آغاز: اول و حدوث علم ثانی لازم آید و هر دو در حق تعالی محال است؛ انجام: چه کمال ذات فاعل بذاته چیزی است و کمال ذات فاعل بحسب فعل.
[در فهرست فیلمهای دانشگاه تهران دانش پژوه این نسخه را «لطائف غیبی و عواطف لاریبی» نظام الدین احمد بن زین العابدین عاملی دانسته است. رک: فیلمها 145/2]. گفتاریکه در کلام و به فارسی است و در کنار رویه برگ نخستین و پشت برگهای 131 و 132 نسخه ما از آن فیلسوف داماد استرآبادی دانسته شده و آغاز و انجام هم در آن نیست و از نیمه مطلب دوم میقات دوم آغاز و از دانائی خداوند در آن گفتگو میشود، مطلبهای سوم تا هشتم در صفتهای دیگر خدا است و میقات سوم در صفتهای سلبی سپس «لطیفه افعالیه» میآید و در آن کردارهای خدا یاد میگردد رکن سوم درباره پیامبری میباشد و نبوت عام و خاص در آن روشن میگردد و شبهههایی که درباره عصمت پیامبر کردهاند پاسخ داده میشود و در اثبات پیامبری محمد (ص) آیتهای تورات و انجیل (دو عهد) گواه آورده شده است. در پایان با عنوان «لطیفه برهانیه فی اصول اعتقادیه» که آنهم خودداری چند لطیفه دیگر است از مبحثهای کلی درباره اصول عقاید گفتگو میگردد، تنها لطیفه یکم آن (پنج اصل دین) در نسخه ما هست، این گفتار تا اندازهای روان نوشته شده و مانند نوشتههای داماد دشوار نیست، در بسیاری از جاها آیتها و خبرها آمده و خیلی از آیتهای قرآن در آن تفسیر شده و یاد میشود از فارابی و ابن سینا و اشراقیان و امام رازی و زمخشری و شیخ طبرسی و بیضاوی و خواجه طوسی و شارحان قدیم و جدید تجرید و از انشاء الدوائر محیی الدین، نگارنده از خود در چند جا به نام «ابن کمینه» یاد میکند، در جائی که از شبهه از این کمونه خرده میگیرد از حواشی و تعالیق خود بر شرح تجرید نام میبرد، باز یاد میکند از «معلم قوانین حکمت یمانی و مقنن فلسفه ایمانی ادام الله تعالی و قرن بالمیامن ایامه و لیالیه» گرچه اینگفتار ریخت نگارشهای فارسی دیگر داماد را ندارد ولی عنوانهای بابها مانند عنوانهای نوشتههای دیگر اوست؛ خط: شکسته تعلیق، بیکا، بیتا؛ در جدول زرین لاجوردی با عنوانهای شنگرف در گ 101ر مبحث معاد آمده و میان دو برگ 200 و 101 افتاده دارد؛ 122گ، 21سطر (7×16)، اندازه: 12×24سم [ف: 3-576]