گوهر مراد

45. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1731 آغاز: برابر؛ انجام: چون عارف بمقامی رسد که گاه نظرش بحق باشد و گاهی بخود پس باید که همت بگمارد و اصلا نظر بخود نگمارد و از خود غایب شود و از غیر حق تعالی فانی مطلق گردد و ملاحظه و التفاتش مخصوص بکتاب قدس باشد و بس ... تم الكتاب بعون الله الملك الوهاب فی سنه احدی و ثمانین الف علی ید اقل الخليفه قاضی خان بن حسام الدين مراغی غفر الله لهما. خط: شکسته نستعلیق خوب، بی‌کا، قرن 11؛ مجدول، با یک سرلوح و کتیبه مذهب؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مذهب، 413ص، 21سطر، اندازه: 18×21سم [ف: 7-622]