گوهر شبچراغ

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13900 آغاز: ایندوشعر را نسبت به حضرت سجاد (ع) می‌دهند: یا رب جوهر علم لو ابوح بها ×× لقیل لی انت ممن تعبد الو ثنا؛ انجام: گفت یقین زردک را تراشیده ای و میان ترب گذارده ای جلد دیگری از «گوهر شبچراغ» است که مؤلف آن را «محاسن الکلام» نام نهاده است، این بخش کشکول مانند است که مؤلف در آن حکایت‌ها ومطایبات را از شعرای عرب و عجم به صورت پراکنده جمع آوری نموده است؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ این نسخه مسوده مؤلف است و اغلب برگ‌های آن سفید مانده است، درصفحه «65پ» نسخه، شرح حال کوتاهی از میرزا علی محمدخان نائینی پدر حاج میرزا باقر خان منشی باشی ذکر شده است، برگ‌های 30تا 43و47تا65سفیدمانده است؛ جلد: مقوایی، 78گ، اندازه: 17×21سم [ف: 37-496]