گوهر پاک یا فر فریدون (منتخب نامه)

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10869/3 آغاز: آغاز دیباچه: پس از ستایش پاکترین گوهر هستی که پدید آور هر بلندی و پستی است؛ آغاز نظم: به نام خداوند یکتا سخن ×× چو آغاز شد شد گهرزا سخن / چرا مرد گوینده دل بر جهان ×× ببندد کند سست بند زبان؛ انجام: کنون باید آورد مردانه تاب ×× به شه بردن این داستان باشتاب / که تا خود بداند کزو بد گناه ×× که یک روز شد یار بیگانه ... منیژه در حالی که به زمین می‌افتد: آه خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1336ق؛ انجامه تحریر اول: «بعون الله تعالی و توفیقه در غره شهر ربیع الثانی سنه 1336 به طور تحریر به تعجیل در ساعات فراغت شب با مختصر حال چشم درد و پریشان حواسیهای مفصل تکمیل نواقص ابیات و تحریر این پاک نویس اول به اتمام رسیده و انا العبد ابوالحسن فروغی»؛ 31گ (142ر-172پ)، اندازه: 14×22سم [ف: 20-447]