گنجینة العرفاء

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15850 آغاز: بسمله. سپاس بی قیاس خداوند بخشنده را سزاست که نطق ناطقه انسانی در دبستان ذکرش کلیل؛ انجام: بهر صورت از غایت جهالت بنده عیب خود را هنر پنداشته به تحریر و تألیف این کتابچه خام به جهت یادگاری مستدام گذاشتم.غرض نقشی است کز ما بازماند ×× که هستی را نمی‌بینم بقایی. استدعا چنانست این کتابچه را هر که خواهد بخواند و هر کس نخواهد نخواند دیگر لجاجت بنی اسرائیل درین جا به هیچ وجه من الوجوه ضرور نیست ... اگر بعد از این احدی از غایت فضولی خواهد که این کتاب را نقطه بگذارد بعدد حروف این کتاب لعنت خدا و پیغمبران و جمیع ملائکه بر هفتاد پشت او بیاید. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ در اول نسخه ابیاتی از میرزا عبدالوهاب درج شده؛ 284گ، 12سطر، اندازه: 18/5×30/5سم [ف: 44-97]