گلشن توحید

20. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1955/3 آغاز: این خیالی بود اندر دل مرا ×× کارتباطی باشد اندر سینه ها / تا بهر بیتی گویم پنج بیت ×× هم بوجه ما رمیت از رمیت / من بششصد بیت گفتم سه هزار ×× ماند از من عاشقانرا یادگار / چونکه باعون خدا کردم تمام ×× گفتم او را گلشن توحید نام / هین بیابنگر که رعنا گلشنست ×× گشت مفتاح کنوز مثنوی / باب این گلشن همیشه باز باد ×× هر که می آید همی یابد مراد / هر که خواند این کتاب معنوی ×× یابد استعداد او با مثنوی / مثنوی را کلیدی ساختم ×× در میان عاشقان انداختم / هر که او می‌یابد این مفتاح را ×× از کرم احسان کند ما را دعا. دیباچه مفردات مثنوی در آن تاریخ که اختیار کردم و گفتم بسمله. و به نستعین.بشنو این بلبل چه افغان میکند ×× قصه هجر گلستان می‌کند؛ انجام: شاهدی که ناظم این گلشنست ×× چشمهایش از نور عرفان روشنست / خود نوشت و ختم کردش آن زمان ×× نهصد و چل سال بد تاریخ آن خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: پنج‌شنبه 10 رجب 1234ق، جا: مدرسه ظهیریه اردوبادیه؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: مقوا، 101گ (17ر-117پ)، ابعاد متن: 8×15، اندازه: 16×22سم [ف: 8-570]