گلستان سعدی

323. کاشان؛ مدرسه سلطانی؛ شماره نسخه: 321 آغاز: ... ناگهی پای وجودش بگل اجل فرو رفت ودود فراق از دودمانش برآمد و روزها برسرخاکش مجاورت کردم و درفراقش می گفتم؛ انجام: حکمت: دو کس مردند وتحسر بردند یکی آنکه داشت ونخورد ودیگری آنکه دانست و نکرد، قطعه ... که نه در عیب گفتنش کوشد ... کرمش عیبها فرو پوشد ... جامه عاریت خواستن. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول، محشی؛ جلد: تیماج، 51گ، 10سطر، اندازه: 11×16/5سم [ف مخ]