گلستان سعدی

155. آشتیان؛ حوزه علمیه؛ شماره نسخه: 26 بخش یکم آغاز: چنان که دانی بقائی نباشد و عهد گلستان را وفائی نه، حکما گفته‌اند: هر چه نباید دلبستگی را نشاید، گفتا پس طریق چیست؟؛ انجام: ملک را از این سخن خنده آمد و به عفو از سر خطای او در گذشت و متعبد آن را که اشارت به کشتن او کرده بود نیمی از دیباچه و آخرین حکایت از باب پنجم را ندارد و سه باب: «در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت و در آداب صحبت» افتاده؛ خط: نستعلیق، کا: محمد عسکر جهرودی، تا: قرن13؛ چند صفحه افتاده؛ واقف: علی اکبر ادیب؛ 66گ، 14سطر، اندازه: 15×20سم [ف: -66]