گلستان سعدی

128. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 4921-25/11 آغاز: شعر بنده همان به که ز تقصیر خویش ×× عذر بدرگاه خدا آورد / ورنه سزاوار خداوندیش ×× کس نتواند که بجا آورد؛ انجام: سرکه ازدست رنج خویش وتره بهتر از نان ده خدا وبره خلاف رأی صواب است و خط: نستعلیق جلی، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ جلد: تیماج مذهب، 108گ، 8سطر، اندازه: 21×31سم [ف: 6-3417]