گلستان سعدی

1. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 642 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ و ثلث ممتاز، کا: جمال الدین یاقوت بن عبدالله مستعصمی، تا: اواخر رمضان668ق؛ کاتب به زبان فارسی تسلط کامل نداشته و از روی نسخه‌ای که برای استنساخ به او داده‌اند تمامی کلمات را با حرکات نگاشته و در نتیجه تلفظ متداول هفت قرن پیش کلمات در آن محفوظ است و از نظر ترتیب حکایات هم در این نسخه اختلافات زیادی با سایر نسخه‌های قدیم و جدید گلستان مشهود است و اصولاً فاقد بعضی از حکایات است از جمله: در باب اول پادشاهی با غلامی عجمی. هرمز را گفتند ...، مجدول، مذهب، با یک سرلوح مذهب ممتاز، در چهل وسه موضع مجلس نقاشی و تصویر بوده صورت‌ها را بیرون آورده و به جای آن کاغذهایی به رنگ نخودی سیر چسبانیده و به خط غیر از خط متن نگاشته و یا جای تصاویر را تذهیب کرده‌اند؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ کاغذ: متن خانبالغ، حاشیه بغدادی، جلد: مقوای ابره تیماج مذهب، جلد کار کشمیر و بسیار عالی است، 335ص، 7-9-11سطر، اندازه: 22×32سم [ف: 3-619]